Tico's

Eten & Drinken

Eten en drinken in Costa Rica.

Eten & Drinken

Costaricanen praten graag over eten. Een voorbeeld van een typische conversatie  is dit: ‘Vorige week hadden we zo’n héérlijke picadillo bij tante Mina. Met rijst, bonen en bakbanaan: heerlijk!’. Deze zin wordt vervolgens in verschillende variaties herhaald door de tafelgenoten. Dit soort conversaties wordt bij voorkeur gevoerd als de Tico zelf aan tafel zit en rijst, bonen en bakbanaan eet.

Als reiziger kan je in Costa Rica goed en gevarieerd eten. Het verhaal dat je gedurende je hele verblijf verplicht aan de rijst met bonen moet gaat allang niet meer op. Maar te vermijden is het ook niet. En dat is ook niet erg want het gerecht is erg smaakvol.
In de ochtend wordt stevig ontbeten. Het liefst dus met rijst en bonen (hier Gallo Pinto geheten). Ook de lunch mag er wezen. Traditionele gerechten zijn ‘casado’ (rijst, bonen, pasta, koolsalade, ‘picadillo’ gecombineerd met vlees, vis of kip), ‘arroz con pollo’  (rijst met kip) of ‘olla de carne’, een rundvleesbouillon met verschillende soorten wortels en rundvlees.
Om een uur of vier wordt er koffie gedronken, het liefst met een stukje brood erbij. Het avondeten tot slot stelt niet veel voor: het is een lichte, makkelijk te verteren maaltijd.

Als reiziger door Costa Rica  zul je merken dat de porties die je op je bord krijgt soms buitenproportioneel zijn. Het traditionele eten is niet verfijnd, maar smaakvol. De vis is meestal vers gevangen en het rundvlees is van uitstekende kwaliteit.
Er bestaat echt een lunchcultuur in het land. Siësta’s houden de Costaricanen niet, maar vaak zijn de kantoren en winkels wat langer tussen de middag gesloten om de werknemers de gelegenheid te geven voor een uitgebreide lunch. Die worden genuttigd in zogenaamde ‘sodas’. Dat zijn lunchrooms in Costaricaanse stijl. Je komt deze sodas over het hele land tegen en je kunt er goedkoop, smaakvol en traditioneel eten. Deze eetgelegenheden hebben meestal geen vergunning om alcohol te verkopen.
Daartegenover bestaat er niet of nauwelijks een dinercultuur. De  hoofdstad San José heeft uitstekende restaurants. De meer welgestelden dineren daar ’s avonds. De ‘gemiddelde’ Costaricaan laat liever eten bezorgen dan dat hij na zessen op stap gaat om te dineren. Als reizigers zul je in het land ’s avonds dan ook vooral medereizigers in de restaurants aantreffen.
Dat uitgebreid ‘tafelen’ in het land niet bestaat is te merken in een voor Nederlanders merkwaardige gewoonte van de Tico’s. Zij halen het bord voor je neus weg op het moment dat je nog bezig bent je laatste hap naar binnen te werken. Het is opschieten geblazen in Costa Rica!

Fascinerend om in Costa Rica te ontdekken zijn de vruchtensappen (je moet in restaurants vragen naar: ’naturales’).
Ze geven echt een meerwaarde aan je verblijf in het land. Cas, zuurzak, limonade, zwarte bessen, maracuya, ananas, banaan, tamarinde en nog veel meer andere soorten zijn de moeite van het uitproberen meer dan waard.
Er zijn receptenboeken te verkrijgen zowel in het Engels als in het Nederlands.

Costa Rica is geen wijnland. Er is welgeteld 1 boer die wijn maakt, maar dat is meer een scheikundige dan een agrariër. Wel wordt er rum gestookt uit de rietsuiker die zoveel verbouwd wordt. De nationale drank heet Cacique; het is   een goedje dat iets weg heeft van jenever. Het bier (nationale merken zijn Imperial en Pilsen) is uitstekend.

We hebben een overzicht van traditionele gerechten gemaakt die je geproefd moet hebben voordat je Costa Rica weer verlaat.

Twitter

Vind ik leuk

Adverteren