Pijlgifkikkertjes

Hoewel giftig zijn de Costaricaanse pijlgifkikkertjes niet gevaarlijk voor de mens.
Daarvoor is de hoeveelheid gif die ze via de huid afscheiden veel te gering. De naam pijlgifkikker komt van een Colombiaanse variant die wél extreem giftig was: indianen doopten hun pijlpunten in het gif van deze kikkers voor ze op jacht gingen.

Kenmerken: Pijlgifkikkers camoufleren zich niet: integendeel ze zijn prachtig fel gekleurd; groen/zwart, rood, rood/blauw, geen/zwart. Ze geven daarmee een waarschuwingssignaal af aan hun omgeving: ‘kom niet aan mij, want dat zal je slecht bekomen!’. Pijlgifkikkers zijn erg klein: Sommigen (bijvoorbeeld de Blue-Jeans Dartfrog) meten niet meer dan één centimeter. Anderen (zoals de groen-zwarte pijlgifkikker) wordt iets groter: 2.5 centimeter.
Als de eitjes van gifkikkers uitkomen, neemt het mannetje of het vrouwtje de kikkervisjes mee naar bromelia’s. In de kelk die door de bladeren gevormd wordt is altijd water waar de kikkervisjes in een paar weken tot kikkers uitgroeien.

Waar en wanneer te zien in Costa Rica:
Pijlgifkikkers komen in de laaglanden aan beide zijden van het land voor. Ze zijn het best te vinden als het geregend heeft en de grond vochtig is. Een aantal goede plekken: hotels in de buurt van Puerto Viejo de Sarapiquí (Selva Verde (groen/zwarte), la Quinta (blue/jeans), in de bossen van Tortuguero, Atlantida Lodge in Cahuita (groen/zwart), Nationaal Park Corcovado (Zuid-Pacific).